Desbotado Rajoy, Sánchez pode logralo

A repetición das eleccións xerais é, a cada paso, unha hipótese máis remota. Os resultados do 20D xa permitían de feito desbotala, agás que mediase algunha excepcionalidade. Os motivos que dez días despois dos comicios me levaban a concluír, ou a intuír, que non haberá novas eleccións fican vixentes. Estas semanas limitáronse a confirmar os escenarios abertos.

Seguir lendo “Desbotado Rajoy, Sánchez pode logralo”

Non haberá novas eleccións xerais: seguirá a gobernar a Troika

Gobernará a Troika. No Estado español seguirá a mandar o grande empresariado e a banca, o capital. Eis a única certeza sobre quen ocupará a Moncloa após os resultados das eleccións xerais do 20D. O bipartidismo sistémico, PP-PSOE, retrocedeu, si. Porén, o principal cambio nese bloque é que pasa a se formular en tridente con Ciudadanos. Así a Troika continúa a ter maioría absoluta no Congreso, con 253 escanos.

Seguir lendo “Non haberá novas eleccións xerais: seguirá a gobernar a Troika”

Guillerme Vázquez pon no seu sitio ao PSOE galego pola súa defensa dos recortes sociais.

O Portavoz Nacional do BNG carga contra Pachi Vázquez, secretario xeral PSdeG, polo seu seguidismo da doutrina neoliberal. [kml_flashembed movie=”http://www.youtube.com/v/_cjONoBs_HQ” width=”520″ height=”320″ wmode=”transparent” /] “Hay que explicar que el Estado no puede con todo. Quizás se nos fue la mano“, así despachaba esta mañá o Secretario Xeral da sucursal galega do PSOE (PSdeG) a política … Seguir lendo Guillerme Vázquez pon no seu sitio ao PSOE galego pola súa defensa dos recortes sociais.

Orzamentos, crise e alternativas.

Alén de non facer practicamente nada para tentar frear os efectos máis lesivos da vixente crise que segundo Feijóo ía superarse apenas unhas semanas despois de que tomase posesión, o seu desgoberno acaba de reiterarse na súa orientación neoliberal aprobando uns novos orzamentos antisociais.

Antisociais, e mesmo pro-crise, tendo en conta que a administración galega desiste de tentar paliar, inda que sexa en parte, a perda de investimento privado -que explica en parte o forte desemprego que azouta o noso país-, xa que no canto de incrementar o investimento público rebáixao. Por non falarmos dos novos recortes orzamentarios en eidos tan fulcrais como son a sanidade e o ensino; dereitos irrenunciábeis para a maioría social. Seguir lendo “Orzamentos, crise e alternativas.”

O goberno da nula rectificación.

O gusto de ZP polo efectismo político, a través de grandes xestos propagandísticos, non é algo novo. En troques, é un dos seus trazos característicos como marca política.

As remudas producidos no goberno central que preside ditan a primeira vista unha clara conclusión: rectificación cero. Ningún dos cambios de actor á fronte dos ministerios ten como propósito levar a termo a emenda á totalidade que unha inmensa maioría social lle está a reclamar ao executivo español. Ao contrario, todas as fichaxes teñen por obxecto reforzar o discurso que xustifica e defende as políticas antisociais, de claro nesgo neoliberal, que o PSOE está a aplicar desde os inicios da vixente crise.

Non cambian de caras para cambiar nada, senón para xustificar as súas medidas. A falta de caldo, dúas cuncas aderezadas con extra de propaganda.

Seguir lendo “O goberno da nula rectificación.”

Tempos para a verificación

Fronte á ditadura do aparente, que sostén a artificiosa mercadotecnia oficial, onde cada cousa non é o que realmente é senón apenas o que representa, o que aparenta, só un ollar crítico dunha realidade inobxectivábel nos axudará a non afogar na maré uniformadora do pensamento único.

Feijóo para defender o decretazo antigalego, enarborou a bandeira da liberdade de elección para que as nais e pais, disque, escollesen o idioma no que han estudar os seus fillos. Esa foi a falacia, disfrazada de argumento, que se repetiu cen e mil veces para soster o insostíbel. Porén, o decreto finalmente aprobado, coa oposición da maioría das e dos galegos -visibilizada en masivas mobilizacións- e co rexeitamento de innumerábeis organismos e institucións -incluído o Consello Consultivo, a RAG ou o Consello da Cultura Galega-, exclúe ese exercicio libertino ao non incluír a posibilidade de desenvolver consultas ás nais e pais. Verifícase pois, que a decisión do PP era estratéxica, e que ía moi alén dese falso debate sobre a liberdade. O obxectivo ficou demostrado que era o de reducir a presenza do noso idioma no ensino, como paso fundamental para pór en xaque o noso principal alicerce identitario como nación.

Seguir lendo “Tempos para a verificación”

O “xiro” do PSOE.

É evidente que o PSOE está a pegar un brusco golpe de temón no relativo ás súas propostas políticas, nomeadamente no que ten que ver coa saída da crise. Pode que definir ese feito como un xiro á dereita, como denunciaba recentemente o portavoz do BNG no Parlamento do Estado, sexa un eufemismo excesivamente xeneroso cun goberno que está a aplicar sen rubor as receitas do mesmo neoliberalismo que provocou a actual crise.

O que Zapatero presaxiaba como un breve episodio de dificultades converteuse co paso dos meses nunha crise en toda regra, que puxo en evidencia as debilidades dun modelo económico creado con base no paradigma ultraliberal en función dos intereses das principais potencias dominantes da zona euro (Francia, Alemaña?). As mesmas que converteron o Estado español nunha área fundamentalmente de servizos, nun mercado consumidor de importacións, e no que curiosamente a única industria en alza era un sector ligado á especulación financeira coma o da construción inmobiliaria, após ter desarticulado os principais sectores produtivos -como quedou patente en Galiza coa falsa reconversión do naval ou a cota láctea-.

Seguir lendo “O “xiro” do PSOE.”

O "xiro" do PSOE.

É evidente que o PSOE está a pegar un brusco golpe de temón no relativo ás súas propostas políticas, nomeadamente no que ten que ver coa saída da crise. Pode que definir ese feito como un xiro á dereita, como denunciaba recentemente o portavoz do BNG no Parlamento do Estado, sexa un eufemismo excesivamente xeneroso cun goberno que está a aplicar sen rubor as receitas do mesmo neoliberalismo que provocou a actual crise.

O que Zapatero presaxiaba como un breve episodio de dificultades converteuse co paso dos meses nunha crise en toda regra, que puxo en evidencia as debilidades dun modelo económico creado con base no paradigma ultraliberal en función dos intereses das principais potencias dominantes da zona euro (Francia, Alemaña?). As mesmas que converteron o Estado español nunha área fundamentalmente de servizos, nun mercado consumidor de importacións, e no que curiosamente a única industria en alza era un sector ligado á especulación financeira coma o da construción inmobiliaria, após ter desarticulado os principais sectores produtivos -como quedou patente en Galiza coa falsa reconversión do naval ou a cota láctea-.

Seguir lendo “O "xiro" do PSOE.”

O debate dos impostos

Nunha situación de crise sistémica coma a que estamos a vivir, que provoca desemprego e un serio risco de exclusión social dos segmentos máis desfavorecidos das clases populares, a cuestión impositiva non é nin moito menos accesorio.

Ao contrario, optar por un ou outro modelo fiscal determina de que xeito, con que procedencia e en que contía fornecemos ás administracións públicas dos recursos económicos necesarios para, entre outros, facer política social.

Seguir lendo “O debate dos impostos”