#BautistaÁlvarez: un apunte e unha ducia de chíos (+ vídeo)


Esta cuarta feira Bautista Álvarez estivo en Vigo. Para alén do motivo formal –a apresentación do primeiro volume das súas obras escollidas, lectura que recomendo encarecidamente– o acto resultou nunha moi interesante palestra na que co seu verbo valente e a súa lúcida, ás veces mesmo afiada, análise debullou algunhas das cuestións de maior relevo neste momento histórico.

Recoñezo que pouco podo dicir do camarada Bautista que non se dixera ou que non teña dito xa. Certamente constitúe unha das principais referencias do nacionalismo galego contemporáneo, malia que haxa quen pola súa visión nesgada se negue a recoñecer o incontestábel.

Seguir lendo “#BautistaÁlvarez: un apunte e unha ducia de chíos (+ vídeo)”

Alguén o tiña que dicir

Un dos mantras do pensamento dominante é o do consenso. Consenso forzoso e antidialéctico. A ditadura do gris mediocre que criminaliza calquera contraste, sobre todo os máis agudos.

Un dos campos nos que se libra a batalla das ideas é o da linguaxe. Recursos como a neolingua son empregados para nos impor un marco ideolóxico onde os significantes engolen os significados. Onde os conceptos se prostitúen mediante a retórica da manipulación. A uniformidade do ‘politicamente correcto’, ou o que é o mesmo: do que non incomoda. Non caben adxectivos, non cabe cualificación. Nada que poida contribuír a definir con nitidez a realidade. Nada que permita liberarse do xugo alienante das medias verdades interpretadas polos media.

Seguir lendo “Alguén o tiña que dicir”