Non haberá novas eleccións xerais: seguirá a gobernar a Troika

Gobernará a Troika. No Estado español seguirá a mandar o grande empresariado e a banca, o capital. Eis a única certeza sobre quen ocupará a Moncloa após os resultados das eleccións xerais do 20D. O bipartidismo sistémico, PP-PSOE, retrocedeu, si. Porén, o principal cambio nese bloque é que pasa a se formular en tridente con Ciudadanos. Así a Troika continúa a ter maioría absoluta no Congreso, con 253 escanos.

Seguir lendo “Non haberá novas eleccións xerais: seguirá a gobernar a Troika”

A transversalidade direitizante.

Precisamente quando a persistente crise sistémica do capitalismo neoliberal implica umha agudizaçom das contradiçons intrínsecas do capital, e em conseqüência umha radicalizaçom nas manifestaçons políticas e económicas do sistema, há quem erga –de novo– a velha bandeira da ‘transversalidade’ interclassista.

Nos últimos meses tenhem surdido iniciativas, pretensamente inovadoras mas que encerram as velhas fórmulas do possibilismo eleitoralista, quando nom do mais puro oportunismo, desenhadas a partir de coordenadas quase sistémicas, de escassíssimo alcance transformador.

Seguir lendo “A transversalidade direitizante.”

Ética e dignificación da política.

A teima sistémica por bater contra da política non é nova. O discurso das clases dominantes, a través do cal transmiten o seu alienante pensamento único, insiste unha e outra vez en desprestixiar a acción política, reducíndoa as máis das veces á pantomima institucional da partitocracia do sistema. A ferramenta coa que mellores resultados teñen colleitado nese cometido fondamente antidemocrático é a da xeneralización. Baixo a coartada da intolerábel caricatura do “todos son iguais” practican a vella táctica da lura, sementando a confusión que empregan para actuar coma se tivesen total inmunidade.

Todo para desalentar a participación política. Para afastar ás clases populares, á maioría social, do espazo público e manter así o seu particular monopolio sobre deste. Para minar a simpatía e apoio social a alternativas transformadoras.

Seguir lendo “Ética e dignificación da política.”

En Bloque rumbo ao 22-M.

A nivel discursivo volvemos escoitar o mellor BNG de sempre, sen imposturas, sen grandilocuencias, sen xestos baleiros.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/jtP92RqOzM0" width="520" height="320" wmode="transparent" /]

O BNG acaba de saír da Convención Nacional Electoral, que realizou a fin de semana pasada en Compostela baixo o lema Coa túa forza hai futuro, amosando músculo. A fronte patriótica despexou, nun ateigado e vibrante auditorio do Pazo de Congresos, calquera dúbida a respecto da súa fortaleza.

Baixo unha escenificación austera, máis inzada de logotipos do BNG e de bandeiras da patria, o Bloque deixou patente que a diferenza doutras opcións vaise presentar aos vindeiros comicios municipais sen subterfuxios, sen agochar os seus sinais de identidade, sen disimular o que o define como un proxecto político nacionalista e netamente de esquerdas. Seguir lendo “En Bloque rumbo ao 22-M.”

BNG vs. 'PPSOE'.

O nacionalismo galego é a única alternativa para superar a situación de emerxencia nacional.

Baixo o lema “Coa túa forza hai futuro!” o Bloque Nacionalista Galego desenvolverá ao longo do día de hoxe a súa Convención Nacional Electoral en Compostela. A fronte patriótica arranca así a última fase da carreira electoral de cara aos comicios municipais do vindeiro 22-M. Faino despois de ter demostrado en reiteradas ocasións un discurso resituado nos seus principios ideolóxicos, que o configura como unha opción nacionalista mais tamén netamente de esquerda.

Seguir lendo “BNG vs. 'PPSOE'.”

BNG vs. ‘PPSOE’.

O nacionalismo galego é a única alternativa para superar a situación de emerxencia nacional.

Baixo o lema “Coa túa forza hai futuro!” o Bloque Nacionalista Galego desenvolverá ao longo do día de hoxe a súa Convención Nacional Electoral en Compostela. A fronte patriótica arranca así a última fase da carreira electoral de cara aos comicios municipais do vindeiro 22-M. Faino despois de ter demostrado en reiteradas ocasións un discurso resituado nos seus principios ideolóxicos, que o configura como unha opción nacionalista mais tamén netamente de esquerda.

Seguir lendo “BNG vs. ‘PPSOE’.”

Dous anos de desgoberno Feixóo.

Un goberno inoperante, incompetente, que exerce de sucursal dos intereses e posicións do PP a nivel de Estado.

Veñen de cumprirse dous anos desde que o Partido Popular regresase, pola mínima cun resultado electoral moi axustado, ao goberno galego. Cando se supera o ecuador da lexislatura, a Xunta presidida por Feixóo amosa un balanzo desolador da súa acción, ou máis ben inacción, de goberno.

O primeiro aspecto a salientar é que o PP, malia ter obtido menos votos que a suma dos votos ao BNG e ao PSOE e ter unha maioría por un só deputado, ten actuado coma se ostentase unha maioría moito máis ampla, despregando o talante máis antidemocrático e autoritario que nos remonta á etapa do rodillo que practicaba Manuel Fraga. O seu talante, sectario e autoritario, desenmascarou a un executivo que se presentaba como unha equipa técnica, de xestión, demostrando que o goberno Feijóo opera nunhas coordenadas ideolóxicas ben claras e definidas, que non son outras que a do sucursalismo patético do discurso reaccionario, antisocial e españolista que o Partido Popular desprega desde Madrid. Seguir lendo “Dous anos de desgoberno Feixóo.”

Como celebrar a Constitución que nos nega?

“(…) a xestión de competencias delegadas pola soberanía española non é ningún xeito de autodeterminarse”

Un 6 de decembro máis asistimos ao enxalzamento do texto constitucional co que se legalizou de facto a ditadura franquista, converténdoa nunha democracia formal homologábel ás do resto da Europa occidental. Non foi ningún acto de xenerosidade, nin de repentina conversión aos valores democráticos. A constitución española foi -e segue a ser- un instrumento ao servizo da oligarquía capitalista española que precisaba a súa inserción plena no mercado europeo. O vixente texto constitucional, erixido en palabra sacra e inmutábel polo españolismo (tanto na súa variante neoliberal como na socialdemócrata), non contén ningún motivo de celebración, alén da superación formal dun réxime protofascista como foi o franquismo. Mais, algunha vez debemos superar a conservadora matraca do menos malo.

Esta constitución ten como un dos seus principais axiomas a negación da diversidade nacional do Estado, proclamando a indivisíbel unidade dunha entidade política (o Estado español) que non foi resultado senón dun continuado e artificioso proceso histórico de imposición e de asimilación centralista. Seguir lendo “Como celebrar a Constitución que nos nega?”

Discurso de clase.

O cuestionamento da existencia dunha sociedade de clases, tal e como a caracterizara Karl Marx, nos segmentos máis moderados do progresismo non é un feito novidoso. Ao contrario, foi un dos trazos máis significativos do covarde repregamento ideolóxico de boa parte da esquerda mundial, acelerado tras o derrubamento intencionado da URSS.

Eis o fundamento para a paradoxal autosituación de familias asalariadas no espellismo dunha virtual clase media. Por baixo dese limiar irreal ficarían só os completamente desposuídos, os que non teñen garantidas as condicións mínimas para a súa propia supervivencia. Isto é, os pobres de pedir.

Seguir lendo “Discurso de clase.”