Contrareforma constitucional.

A contrareforma constitucional perpetrada polo PPSOE, ou explicado doutro xeito, o golpe constitucional que a oligarquía financeira –fundamentalmente estranxeira– perpetrou a través dese bipartito, axúdanos a tirar algunhas conclusións que clarifican o escenario.

En primeiro lugar constata que o carácter sacro-santo do texto constitucional vixente, en base ao cal tanto PSOE coma PP sostiveron e sosteñen o carácter irreformábel da Constitución Española, pode entrar en suspensión sempre que sexa en beneficio das clases dominantes, do grande capital.

Seguir lendo “Contrareforma constitucional.”

As eleccións do 20-N e nós.

Se algo caracterizou a ZP foi a súa prodixiosa habilidade para o efectismo político. O final da súa etapa á fronte do goberno español non podía esquivar esa teima pola maxia dos xestos. Teremos adianto electoral, malia que fose negado e descartado polo propio presidente e o seu gabinete decenas de veces. As eleccións xerais serán o 20 de novembro, a data na que morreu Franco.

Con Rubalcaba nada é casual; a data escollida tampouco. Seica o PP de Rajoy non é bastante motivo para alentar o medo á dereita, no que parece que o PSOE confía as súas escasas posibilidades de vitoria, e decidiron resucitar a momia do ditador.

Seguir lendo “As eleccións do 20-N e nós.”

A maioría social no Debate do Estado por boca do BNG.

Francisco Jorquera, exercendo de voceiro do BNG no Congreso dos Deputados, volveu demostrar que existe unha alternativa real, transformadora, comprometida co pobo galego desde o nacionalismo e a esquerda. A súa intervención de hoxe no Debate sobre Política Xeral do Estado evidenciou que non só non todas as propostas políticas son iguais, senón que existe … Seguir lendo A maioría social no Debate do Estado por boca do BNG.

Oportunidade histórica para a paz en Euskal Herria.

A valoración do escenario que se abre tralo cesar-o-fogo declarado por ETA só pode ser positiva por ser un paso ben importante que viabiliza o arelado final do conflito.

“ETA decidiu declarar un cesar-o-fogo permanente e de carácter xeral, que pode ser verificado pola comunidade internacional”. Até aí o fragmento máis difundido (inda que de xeito parcial e mesmo ultraresumido) do comunicado de ETA feito público no día de onte. Sen restarlle a relevancia que ten ese cacho o texto que lle sigue encerra tamén un elevado significado que está a ser obviado.

“Este é o compromiso firme de ETA cun proceso de solución definitivo e co final da confrontación armada” prosigue. Seguir lendo “Oportunidade histórica para a paz en Euskal Herria.”

Como celebrar a Constitución que nos nega?

“(…) a xestión de competencias delegadas pola soberanía española non é ningún xeito de autodeterminarse”

Un 6 de decembro máis asistimos ao enxalzamento do texto constitucional co que se legalizou de facto a ditadura franquista, converténdoa nunha democracia formal homologábel ás do resto da Europa occidental. Non foi ningún acto de xenerosidade, nin de repentina conversión aos valores democráticos. A constitución española foi -e segue a ser- un instrumento ao servizo da oligarquía capitalista española que precisaba a súa inserción plena no mercado europeo. O vixente texto constitucional, erixido en palabra sacra e inmutábel polo españolismo (tanto na súa variante neoliberal como na socialdemócrata), non contén ningún motivo de celebración, alén da superación formal dun réxime protofascista como foi o franquismo. Mais, algunha vez debemos superar a conservadora matraca do menos malo.

Esta constitución ten como un dos seus principais axiomas a negación da diversidade nacional do Estado, proclamando a indivisíbel unidade dunha entidade política (o Estado español) que non foi resultado senón dun continuado e artificioso proceso histórico de imposición e de asimilación centralista. Seguir lendo “Como celebrar a Constitución que nos nega?”